Kliknij aby zamknąć
powiększenie

 


Rozpoczęcie, prowadzenie i nadzór szkolenia specjalizacyjnego.

 

 

 

 

Wprowadzenie

Specjalizacja może być realizowana w jednostce akredytowanej, której działalność odpowiada profilowi prowadzonej specjalizacji (może to być publiczny jaki i niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej oraz indywidualna praktyka lekarska). Warunkiem uzyskania akredytacji jest spełnienie odpowiednich wymogów. Lekarz w tym samym czasie może odbywać tylko jedną specjalizację. Kierownika specjalizacji oraz jego podopiecznych obowiązują regulaminy wewnętrzne jednostki w której specjalizacja jest realizowana. Nadzór nad przebiegiem specjalizacji w akredytowanej jednostce powinna sprawować komisja powołana do tego celu.

 

 

 

Ramowy program i czas trwania specjalizacji

Szkolenie specjalizacyjne odbywa się w oparciu o Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005r. (Dz. U. Nr 213, poz. 1779 z uwzględnieniem późniejszych zmian: Dz. U. z 2007 r. Nr 13, poz. 85) r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów. Zgodnie z rozporządzeniem obowiązuje jednolity ramowy program każdej specjalizacji w skład którego wchodzi: 

1.  Staż specjalizacyjny obejmujący zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych wymaganych w ramach określonej specjalności;

2.  Pogłębianie wiedzy i umiejętności poprzez:

  • kurs wprowadzający;
  • jednolity dla wszystkich specjalności kurs w zakresie zdrowia publicznego;
  • kursy szkoleniowe;
  • samokształcenie (napisanie pracy poglądowej);
  • wykonanie określonej liczbyzabiegów;
  • odbycie staży kierunkowych (dawniej zwanych cząstkowymi);
  • oraz pełnienie nie mniej niż 3 dyżurów w miesiącu.

Specjalności takie jak: periodontologia, stomatologia dziecięca i stomatologia zachowawcza z endodoncjąwymagają czasu szkolenianie krótszego niż3 lata, natomiast szkolenie w zakresie chirurgii stomatologicznej, ortodoncji i protetyki stomatologicznej musi się odbywać w  czasie nie krótszym niż4 lata.Przez cały ten czas przyznane miejsce do odbywania specjalizacji jest zajęte przez specjalizującego się. Począwszy od momentu rozpoczęcia specjalizacji, aż do dnia zakończenia zaliczenia stażu specjalizacyjnego[1]. Lekarz specjalizujący się odbywa specjalizację przez cały okres jej trwania w czasie równym czasowi pracy lekarza zatrudnionego w zakładzie opieki zdrowotnej. Na podstawie obowiązującego w akredytowanej jednostce regulaminu pracy, najczęściej  jej czas wynosi 7 godzin 35 minut dziennie, przeciętnie 40 godzin na tydzień.

1Wg ustnych informacji uzyskanych z CMKP - aż do dnia złożenia egzaminu państwowego z wynikiem pozytywnym.

 

 

Uprawnienia do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego

Specjalizacja może być prowadzona tylko przez jednostki organizacyjne, które uzyskały akredytację i zostały wpisane na listę Ministra Zdrowia uprawniającą do prowadzenia specjalizacji.

Możliwość rozpoczęcia specjalizacji w uprawnionej jednostce jest uzależniona od tego czy jednostka czy dysponuje wolnymi miejscami specjalizacyjnymi i czy zostały one wykazane do postępowania kwalifikacyjnego przez konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie. Minister Zdrowia na 21 dni przed rozpoczęciem postępowania kwalifikacyjnego ogłasza liczbę miejsc szkoleniowych do postępowania kwalifikacyjnego (może to być liczba mniejsza od aktualnej liczby miejsc wolnych).

 

 

Tryb odbywania specjalizacji

Specjalizacja może być prowadzona w trybie rezydenckim i pozarezydenckim. Tryb rezydencki odbywania specjalizacji przydzielany jest wówczas, gdy klinika dysponuje wolnym miejscem na które została przydzielona rezydentura. W tym trybie jednostka zatrudnia specjalizującego się na pełny etat na czas określony czasem trwania specjalizacji, a specjalizujący się otrzymuje wynagrodzenie przyznane przez Ministerstwo Zdrowia.

W przypadku trybu pozarezydenckiego szkolenie specjalizacyjne mogą odbywać lekarze zatrudnieni w jednostce akredytowanej, lekarze rozpoczynajmy specjalizacje na podstawie umowy cywilno-prawnej (bez odpłatności) oraz ci, którzy zostaną oddelegowani ze swojego macierzystego zakładu pracy do odbywania specjalizacji w ramach płatnego urlopu szkoleniowego. Wymóg ten może jednak okazać się bardzo trudny do spełnienia. Łatwo wyobrazić sobie reakcję pracodawcy do którego zgłasza się pracownik z podaniem o udzielenie płatnego urlopu na cztery lata. Wobec powyższego w praktyce wymagana jest jedynie pisemna zgoda pracodawcy i nie jest kontrolowana forma oddelegowania do odbywania stażu. Również lekarz prywatnie praktykujący, będący właścicielem swojej praktyki jest uważany za pracodawcę i może on sam siebie oddelegować do odbywania stażu.

Inną formą odbywania szkolenia specjalizacyjnego jest poszerzenie studiów doktoranckich o szkolenie specjalizacyjne. W tym przypadku wymagana jest zgoda kierownika studium doktoranckiego i jeżeli stażysta jest zatrudniony w innym miejscu pracy zgoda pracodawcy na udzielenie urlopu szkoleniowego/bezpłatnego w celu odbywania specjalizacji w ramach odbywania studiów doktoranckich.

Wszyscy specjalizujący się - niezależnie od ww. trybów odbywania specjalizacji - mają te same prawa i obowiązki wynikające z wymogów ogólnych oraz szczegółowych programów specjalizacyjnych.

 

 

Wniosek o rozpoczęcie specjalizacji

Wnioski o rozpoczęcie specjalizacji mogą składać wszyscy lekarze posiadający prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty niezależnie od miejsca i formy zatrudnienia. Przyjmowane są one przez Wojewódzkiego Centrum Zdrowia Publicznego (WCZP) tylko wówczas, gdy w danym postępowaniu kwalifikacyjnym udostępnione są akredytowane miejsca specjalizacyjne (w terminie do 30 kwietnia lub do 30 listopada każdego roku).

Kandydat do otworzenia specjalizacji może ponadto starać się o pozyskanie wstępnej zgody kierownika jednostki oraz kierownika oddziału specjalistycznego na którym specjalizacja będzie realizowana. Nie jest ona niezbędna do przejścia procedury kwalifikacyjnej, ale jest w dobrym tonie nią dysponować. Akceptacja dotyczy możliwości przyjęcia lekarza na specjalizację w miarę wolnych miejsc. Należy podkreślić, że taka zgoda z jednej strony nie gwarantuje możliwości rozpoczęcia specjalizacji, a z drugiej jej brak nie wyklucza, że lekarz miejsce do rozpoczęcia specjalizacji może pozyskać. Jest to przede wszystkim uzależnione od wyniku jaki kandydat uzyska w czasie postępowania kwalifikacyjnego.

 

 

Postępowanie kwalifikacyjne

Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza WCZP oraz powołana przez wojewodę Państwowa Komisja Specjalizacyjna (PKS) dwa razy w roku w terminach od 1 maja do 30 czerwca oraz od 1 grudnia do 31 stycznia. Dokładny termin postępowania kwalifikacyjnego podaje do wiadomości WCZP. Obejmuje ocenę formalną wniosku o rozpoczęcie specjalizacji oraz postępowanie konkursowe.W przypadku starania się o miejsce specjalizacyjne lekarza bez specjalizacji lub w przypadku ubiegania się o rozpoczęcie specjalizacji w ramach rezydentury (niezależnie od posiadanej specjalizacji) wówczas postępowanie konkursowe obejmuje wynik lekarsko - dentystycznego egzaminu państwowego (L-DEPu) oraz rozmowy kwalifikacyjnej. Natomiast lekarz ze specjalizacją I, II stopnia lub z wynikiem Państwowego Egzaminu specjalizacyjnego (PES) może do postępowania kwalifikacyjnego przedstawić udokumentowany wynik egzaminu specjalizacyjnego za który zostanie mu przydzielona adekwatna liczba punktów które w połączeniu z wynikiem rozmowy kwalifikacyjnej będą stanowiły o wyniku egzaminu specjalizacyjnego. Wprzypadku uzyskania przez dwóch lub więcej lekarzy jednakowej liczby punktów kwalifikujących ich do ostatniego w kolejności miejsca lub miejsc szkoleniowych, postępowanie konkursowe obejmuje dodatkową rozmowę kwalifikacyjną.

 

 

Kierowanie do odbywania specjalizacji

Po wyłonieniu w wyniku postępowania kwalifikacyjnego najlepszych kandydatów Wojewódzkie Centrum Zdrowia Publicznego kieruje lekarza do odbywania specjalizacji uwzględniając w kolejności:

1.  wolne miejsce w jednostce,

2.  wynik postępowania kwalifikacyjnego,

3.  miejsce zatrudnienia w jednostce organizacyjnej,

4.  uzyskanie rezydentury,

5.  wstępną akceptację kierownika jednostki organizacyjnej.

Jak wynika z przedstawionej powyżej kolejności, przy obecnym trybie kierowania stażystów do odbywania specjalizacji, zgoda kierownika jednostki organizacyjnej czy też komórki organizacyjnej ma względne znaczenie i może być traktowana tylko jako wstępna akceptacja. Może zdarzyć się sytuacja, że kandydat, który otrzymał poparcie wydane przez kierownictwo jednostki akredytowanej, a równocześnie nie uzyskał najwyższej ilości punktów w postępowaniu kwalifikacyjnym nie będzie mógł być skierowany do odbywania stażu specjalizacyjnego. Z kolei jednostka organizacyjna dysponująca wolnym miejscem szkoleniowym ma obowiązek umożliwić odbywanie specjalizacji lekarzowi, który zostanie skierowany do jej odbywania w tej jednostce.

Wojewódzkie Centrum Zdrowia Publicznego ma obowiązek skierować lekarza do odbywania specjalizacji w okresie nie dłuższym niż 15 dni od terminu zakończenia postępowania kwalifikacyjnego w przypadku rezydentury, a w uzasadnionych przypadkach w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące. Natomiast w przypadku specjalizacji odbywanej w trybie pozarezydenckim w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące od terminu zakończenia postępowania kwalifikacyjnego.

Wojewódzkie Centrum Zdrowia Publicznego prowadzi rejestr lekarzy, w systemie ewidencyjno-informatycznym, którzy odbywają specjalizacje na terenie danego województwa.

O rozpoczęciu przez lekarza specjalizacji WCZP powiadamia Okręgową Izbę Lekarską (OIL) oraz CMKP, a w przypadku rezydenta również Ministra Zdrowia.

 

 

Procedura podjęcia specjalizacji

Lekarz po otrzymaniu z Wojewódzkiego Centrum Zdrowia Publicznego skierowania do odbywania specjalizacji zgłaszając się do jednostki akredytowanej ma obowiązek przedłożyć:

  • CV,
  • kartę szkolenia specjalizacyjnego,
  • skierowanie z WCZP,
  • dyplom ukończenia studiów,
  • prawo wykonywania zawodu,
  • dowód osobisty,
  • zdolność do pracy wydaną przez uprawnionego lekarza,
  • ubezpieczenie OC i NW.

Kadry jednostki akredytowanej przedkładają komplet dokumentów dyrektorowi do spraw lecznictwa, który zwraca się do ordynatora oddziału, w którym szkolenie będzie prowadzone, o wytypowanie  uprawnionych pracowników do prowadzenia specjalizacji. Spośród nich lekarz zgłaszający się do odbywania specjalizacji wybiera kierownika specjalizacji. Lekarz specjalista na objęcie kiernictwa specjalizacji musi wyrazić zgodę poprzez wpisanie swojego imienia i nazwiska, przybicie imiennej pieczątki i złożenie podpisu w odpowiednim miejscu karty szkolenia specjalizacyjnego. Kierownik specjalizacji wpisuje, ustaloną ze specjalizujęcym się planowaną datę rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego.

Po ustaleniu kierownika specjalizacji i wskazaniu jej daty rozpoczęcia kierownik jednostki organizacyjnej podpisuje kartę szkolenia specjalizacyjnego.

Kolejnym etapem jest podpisanie ze specjalizujęcym umowy cywilno - prawnej lub umowy o pracę. Umowa zawierana jest na czas określony, który może być przedłużany do czasu realizacji szkolenia specjalizacyjnego. Po podpisaniu umowy specjalizujący rozpoczyna szkolenie wg zatwierdzonego programu specjalizacji. Szkolenie specjalizacyjne musi rozpocząć się od zapoznania z procedurami obowiązującymi w klinice. Dopiero po przejściu przeszkolenia i wykazaniu się znajomością obowiązujących regulaminów i procedur specjalizujący może przystąpić do udzielania świadczeń zdrowotnych - zawsze pod nadzorem kierownika specjalizacji.

 

 

Realizacja szkolenia specjalizacyjnego

Szkolenie specjalizacyjne prowadzone jest zgodnie z indywidualnym programem specjalizacyjnym, zatwierdzonym przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny. Aktualny program jest publikowany na stronach internetowych CMKP. Jak wspomniano powyżej czas trwania szkolenia specjalizacyjnego wynosi 5 dni w tygodniu. W ramach szkolenia podstawową jego częścią składową jest główny staż specjalizacyjny z zakresu dziedziny w której lekarz się specjalizuje. Ważnym zadaniem kierownika specjalizacji jest takie rozplanowanie stażu podstawowego, aby przez cały czas trwania szkolenia specjalizacyjnego lekarz uczestniczył w nim od 2 do 5 dni w tygodniu. W dni, które nie przebywa na stażu podstawowym może uczestniczyć w stażach kierunkowych lub wymaganych do specjalizacji kursach szkoleniowych. Niekorzystne jest odbywanie stażu podstawowego systemem blokowym. Co w ekstremalnej postaci mogłoby doprowadzić do tego, że w czasie szkolenia specjalizacyjnego lekarz mógłby nie mieć kontaktu z dziedziną w zakresie której się specjalizuje przez okres ponad roku.

W ramach szkolenia specjalizacyjnego lekarz obok stażu podstawowego i staży kierunkowych, w ramach których ma wykonać określoną liczbę zabiegów, ma obowiązek pogłębiać swoją wiedzę i umiejętności poprzez uczestnictwo w kursie wprowadzającym, kursie z zakresu zdrowia publicznego i wymaganych do specjalizacji ukierunkowanych kursach szkoleniowych. Lista kursów specjalizacyjnych i podmiotów uprawnionych do prowadzenia kursów objętych programem specjalizacji jest podana na stronie internetowej CMKP: www.cmkp.edu.pl.

Ponadto wymaga się aby lekarz pogłębiał swoją wiedzę poprzez samokształcenie, napisanie pracy poglądowej oraz pełnienie nie mniej niż trzech dyżurów w miesiącu.

Przebieg szkolenia nadzoruje kierownik specjalizacji.

 

 

Zadania kierownika specjalizacji

Kierownikiem specjalizacji może zostać lekarz specjalista w dziedzinie medycyny będącej przedmiotem specjalizacji. Lekarz skierowany na specjalizację ma prawo wybrać kierownika specjalizacji spośród lekarzy wytypowanych przez kierownika oddziału. Wybrany lekarz specjalista musi wyrazić zgodę na objęcie kierownictwa specjalizacji. Kierownik specjalizacji oraz lekarz specjalista kierujący stażem kierunkowym mogą  prowadzić jednocześnie specjalizację nie więcej niż trzech lekarzy, natomiast kierownik specjalizacji może dodatkowo kierować stażem kierunkowym nie więcej niż dwu lekarzy. Prowadzenie specjalizacji obejmuje okres od dnia jej rozpoczęcia do dnia egzaminu specjalizacyjnego.

Do obowiązków kierownika specjalizacji należy w szczególności:

1.   ustalanie rocznych, szczegółowych planów odbywania specjalizacji oraz sprawowanie nadzoru nad ich realizacją. Ważnym elementem planu jest takie rozłożenie stażu specjalizacyjnego z dziedziny w której lekarz się specjalizuje, aby trwał on przz cały czas trwania szkolenia specjalizacyjnego,

2.   ustalanie zakresu oraz terminów realizacji szczegółowego programu specjalizacji,

3.   wyznaczenie lekarzowi pacjentów do prowadzenia1,

4.   konsultowanie i ocenianie proponowanych przez lekarza specjalizującego się badań diagnostycznych i ich interpretacji, rozpoznania choroby, planu i sposobu leczenia, rokowania i zaleceń dla pacjenta,

5.   bezpośredni nadzór nad wykonywaniem przez lekarza zabiegów diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych, objętych programem specjalizacji  do czasu nabycia przez lekarza umiejętności samodzielnego ich wykonywania,

6.   o nabyciuprzez lekarza stażystę umiejętności samodzielnego  wykonywania zabiegów - kierownik specjalizacji jest obowiązany poinformować pisemnie dyrektora ds. lecznictwa (w dalszym ciągu kierownik sprawuje nadzór nad stażystą),

7.   ustalanie harmonogramu dyżurów, w tym decydowanie o dopuszczeniu lekarza do samodzielnego pełnienia dyżuru,

8.   ocenianie przygotowanych przez lekarza opracowań teoretycznych objętych programem specjalizacji, pracy poglądowej lub oryginalnej,

9.   kierowanie do odbycia staży kierunkowych w innych komórkach organizacyjnych jednostki akredytowanej lub zewnętrznych jednostkach organizacyjnych (dotyczy np. staży ogólnomedycznych). Dodatkowo należy pozyskać zgodę na odbywanie stażu (z określeniem czasu jego odbywania) ordynatora oraz dyrektora ds. lecznictwa (do tego celu może służyć odpowiedni formularz, np. załączony jednostki UKS w Krakowie),

10. kierowanie lekarza na kursy szkoleniowe wymagane programem specjalizacji,

11. przeprowadzanie sprawdzianów z nabytych przez lekarza umiejętności praktycznych,

12. przeprowadzanie kolokwiów i sprawdzianów przewidzianych w programie specjalizacji,

13. potwierdzanie uczestniczenia w wykonywaniu oraz wykonywania określonych zabiegów i procedur medycznych, w liczbie ustalonej w programie specjalizacji, w indeksie wykonanych zabiegów i procedur medycznych,

14. wystawianie opinii zawodowej, w tym dotyczącej uzdolnień i predyspozycji zawodowych, umiejętności manualnych, stosunku do pacjentów i współpracowników, zdolności organizacyjnych i umiejętności pracy w zespole,

15. wnioskowanie do wojewódzkiego ośrodka o przerwanie kontynuowania specjalizacji przez lekarza, który nie realizuje lub nie może realizować programu specjalizacji,

16. potwierdzanie odbycia szkolenia zgodnie z programem specjalizacji w karcie szkolenia specjalizacyjnego,

17. poinformowanie pracodawcy oraz WCZP lekarza odbywającego specjalizację w trybie rezydentury o zakończeniu szkolenia w terminie 7 dni od dnia potwierdzenia tego faktu w karcie szkolenia w celu rozwiązania umowy o pracę.

18. Jednostka organizacyjna realizująca specjalizację powinna wprowadzić wewnętrzny system udokumentowania jej realizacji (np. w UKS w Krakowie są to indywidualne karty dokumentacji realizowanej specjalizacji [IKAR]).

Dla kierownika specjalizacji ustawodawca nie przewidział żadnego wynagrodzenia, niezależnie od tego czy specjalizujący się odbywa staż w trybie rezydenckim czy pozarezydenckim. Na dzień dzisiejszy nie przewidziano również żadnego źródła finansowania za pracę związaną z pełnieniem obowiązków kierownika specjalizacji.

 

   

1 Lekarz stażysta pełni rolę LEKARZA PROWADZĄCEGO PACJENTA - pod nadzorem kierownika specjalizacji.

 

 

Odbywanie staży kierunkowych

Długość stażu kierunkowego i jego zakres programowy wynika ze szczegółowego programu specjalizacji w danej dziedzinie. Przykładowo staże kierunkowe w Uniwersyteckiej Klinice Stomatologicznej w Krakowie są prowadzone dla lekarzy w niej zatrudnionych oraz dla lekarzy spoza UKS, pod warunkiem zawarcia umowy z jednostką kierującą na staż.

Staż kierunkowy może być nadzorowany tylko przez lekarza  specjalistę w danej dziedzinie medycyny. Lekarz, będący równocześnie kierownikiem specjalizacji może nadzorować staż kierunkowy nie więcej niż dwu lekarzy. Natomiast specjalista nie będący kierownikiem specjalizacji może nadzorować staż kierunkowy nie więcej niż trzech lekarzy.

Aby lekarz, będący pracownikiem UKS w krakowie mógł rozpocząć staż kierunkowy musi złożyć do zastępcy dyrektora ds. lecznictwa UKS podanie w tej sprawie, które winno zawierać:

  • zgodę kierownika specjalizacji;
  • parafę ordynatora oddziału w którym lekarz jest zatrudniony;
  • akceptację ordynatora oddziału na bazie którego staż kierunkowy ma być prowadzony;
  • czas trwania stażu - z harmonogramowym podaniem dni i zakresu godzin w których lekarz będzie uczęszczał na staż kierunkowy;
  • pisemną zgodę lekarza specjalisty, który przejmie rolę lekarza nadzorującego przebieg stażu kierunkowego;
  • parafę działu kadr UKS, która potwierdzi uprawnienia administracyjne do odbywania stażu (sprowadza się to sprawdzenia aktualności dokumentów wymaganych przy podpisaniu umowy o pracę i przy rozpoczęciu specjalizacji).

Po wyrażeniu zgody na odbywanie stażu kierunkowego przez dyrektora ds. lecznictwa stażysta może rozpocząć odbywanie stażu wg zatwierdzonego harmonogramu.

W przypadku lekarza który nie jest pracownikiem Uniwersyteckiej Kliniki Stomatologicznej wymagane jest podpisanie umowy pomiędzy jednostką kierującą na staż, a UKS. Ponadto lekarz zgłaszający się na staż kierunkowy ma obowiązek przedłożyć do działu Kadr UKS:

  • skierowanie podpisane przez dyrektora/kierownika jednostki zatrudniającej lekarza,
  • podanie,
  • CV,
  • kartę szkolenia specjalizacyjnego,
  • dyplom ukończenia studiów,
  • prawo wykonywania zawodu,
  • dowód osobisty,
  • zdolność do pracy wydaną przez uprawnionego lekarza,
  • ubezpieczenie OC i NW.

Kadry UKS przedkładają komplet dokumentów zastępcy dyrektora do spraw lecznictwa, który w porozumieniu z ordynatorem oddziału wyznacza lekarza specjalistę nadzorującego staż kierunkowy. Lekarz ten ma obowiązek ustalić terminarz odbywania stażu z podaniem daty jego zakończenia. Po wyrażeniu zgody na odbywanie stażu kierunkowego przez z-cę dyrektora ds. lecznictwa stażysta może rozpocząć staż kierunkowy. Zakres stażu określa szczegółowy program specjalizacji.

 

 

Dowody odbywania specjalizacji

Lekarz stażysta na koniec szkolenia specjalizacyjnego musi przedstawić. Dowody odbywania specjalizacji. Są to:

  • karta szkolenia specjalizacyjnego z odpowiednimi wpisami oraz
  • indeks wykonanych zabiegów i procedur medycznych z potwierdzeniami i zaliczeniami,
  • w UKS w Krakowie dodatkowo obowiązuje wymieniona wcześniej karta IKAR.

Pierwsze dwa wyżej wymienione druki stażysta otrzymuje od Wojewódzkiego Centrum Zdrowia Publicznego, po pozytywnym przejściu postępowania kwalifikacyjnego, w czasie skierowania do odbywania szkolenia specjalizacyjnego. Druk trzeci, obowiązujący w Krakowie, otrzymuje od jednostki na bazie której realizuje specjalizację. Jest to druk, będący własnością kliniki, który specjalizujący ma obowiązek systematycznie wypełniać co potwierdza kierownik specjalizacji.

 

 

Wstrzymanie specjalizacji

Lekarz nie może realizować lub kontynuować szkolenia specjalizacyjnego w przypadku:

  • zawieszenia lekarza w prawie wykonywania zawodu,
  • ograniczenia lekarza w wykonywaniu określonych czynności medycznych,
  • niepodjęcia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego w okresie 3 miesięcy od dnia skierowania go do odbycia specjalizacji przez wojewódzki ośrodek,
  • zaprzestania przez lekarza odbywania specjalizacji.

W przypadku powyżej zaistniałych sytuacji Uniwersytecka Klinika Stomatologiczna jest obowiązana powiadomić Wojewódzkie Centrum Zdrowia Publicznego, po otrzymaniu którego kierownik wojewódzkiego ośrodka skreśla lekarza z rejestru lekarzy odbywających staż specjalizacyjny.

Ponadto kierownik wojewódzkiego ośrodka skreśla lekarza stażystę w przypadku:

  • przerwania szkolenia specjalizacyjnego lekarza, na wniosek kierownika specjalizacji oraz
  • upływu okresu, w którym lekarz był zobowiązany ukończyć specjalizację.

 

 

Egzamin Państwowy

Lekarz przed przystąpieniem do egzaminu państwowego składa do WCZP wniosek o przystąpienie do państwowego egzaminu państwowego (PES), kartę szkolenia specjalizacyjnego, indeks wykonanych zabiegów i procedur medycznych, a w przypadku rezydentury dodatkowo kopię świadectwa pracy z ostatnio zatrudniającej go jednostki. Dokumenty te lekarz może złożyć do 31 lipca albo do 31 grudnia, w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia zakończenia zaliczenia szkolenia specjalizacyjnego. Po formalnym sprawdzeniu ww. dokumentów są one przesyłane przez ośrodek wojewódzki do centrum egzaminów medycznych, które wyznacza termin egzaminu. Egzamin państwowy dla każdej specjalności jest składany w formie egzaminu praktycznego, egzaminu testowego i egzaminu ustnego, obejmujących program specjalizacji (zgodnie z kolejnością ustaloną w tym programie). Egzamin państwowy odbywa się dwa razy w roku: w sesji wiosennej - od 1 marca do 30 kwietnia i w sesji jesiennej - od 1 października do 30 listopada. Egzamin przeprowadza Państwowa Komisja Egzaminacyjna (PKE).

 

 

Tytuł specjalisty

Lekarz uzyskuje tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego i złożeniu egzaminu państwowego z wynikiem pozytywnym.

Dyplom specjalisty wydaje lekarzowi Centrum Egzaminów Medycznych.

Rejestr lekarzy posiadających specjalizację II stopnia oraz lekarzy, którzy uzyskali tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny, prowadzi Naczelna Rada Lekarska w ramach Centralnego Rejestru Lekarzy Rzeczypospolitej Polskiej, a w odniesieniu do obszaru województwa - właściwa okręgowa rada lekarska w ramach okręgowego rejestru lekarzy.